Comité van aanbeveling

Woet Gianotten

Mij bekroop eerst de vraag waarom ik dat moeten doen. Het voelt immers wat raar om een Stichting aan te bevelen die goed is. Aan de andere kant weet ik ook hoe hard ondersteuning nodig is als we het hebben over seksualiteit en intimiteit bij mensen met een beperking of met een chronische ziekte.
Ik weet dat vanuit mijn werk als arts-psychotherapeut in de medische seksuologie. Zowel in het ziekenhuis als in de revalidatie werd duidelijk dat erg veel mensen met een chronische ziekte, met kanker, met een psychiatrisch probleem of met een beperking te maken hebben met seksuele problemen. Dat kunnen problemen zijn op het gebied van seksuele functie zoals: “Ik heb geen zin meer”, of “De seksuele machine doet het niet meer!”, of “Het doet pijn!”. Het kan ook een probleem zijn op het gebied van seksuele identiteit zoals: “Ik voel me geen echte vrouw / man meer!”. Het kan ook liggen op het gebied van seksuele relatie: “We zijn alle contact kwijt!”, of “Ik kan niemand krijgen om mee te zoenen of te vrijen!”.
Die patiënten en revalidanten met problemen kwam ik tegen in mijn banen in de Academische ziekenhuizen van Rotterdam en Utrecht en in twee revalidatiecentra. Het was ook duidelijk dat er naast de mensen die ik zag nog heel veel andere mensen moeten zijn met vergelijkbare problemen. Maar die arriveren nooit bij de seksuoloog. Omdat ze het zelf moeilijk vinden om er over te praten en omdat hun hulpverleners en zorgverleners dat ook hartstikke moeilijk blijken te vinden.
Wij zijn daarom in toenemende mate gaan investeren in het bewerken van de medische professionals om aan dit thema aandacht te gaan schenken. Met trainingen voor gespecialiseerde verpleegkundigen, voor de verschillende disciplines uit de revalidatie en voor medisch specialisten.
Daarnaast zijn we ook gaan investeren in de scholing van seksuologen, die van hun kant wél vertrouwd waren met de thema’s seksualiteit en intimiteit, maar die juist weer veel moeite hadden met handicaps of kanker. Kan ik dan vanuit die ervaring met patiënten en hun partners en vanuit die ervaring met professionals dan iets aanbevelen? Jazeker, en mijn aanbevelingen gaan dan eigenlijk drie verschillende kanten op: naar de mensen met vragen en problemen, naar de professionals en naar de klanten van De Stichting Handicap en seksualiteit.

Eerst naar de mensen met vragen en problemen. Als je nog heel klein bent, zorgen je ouders voor bijna alles. Maar dat verandert en in de loop van de tijd ga je leren dat je voor steeds meer dingen in je leven zelf verantwoordelijk bent. Dat geldt helemaal voor seksualiteit. Zelf hele goede ouders zullen je echt niet vertellen dat het nu eens tijd wordt om te leren zoenen of masturberen. Die stappen moet je zelf zetten. Op dezelfde manier moet je ook zelf stappen zetten als er een probleem is. Wacht niet tot de ander daarnaar vraagt of oplossingen aandraagt, maar ga zelf dat gesprek aan. Met je partner, met je huisarts of met de professional die jou begeleidt voor je medische problemen. Daarnaast is het goed om te weten dat de medische seksuologie in de afgelopen vijftien jaar heel veel oplossingen heeft ontwikkeld voor allerlei problemen rond seksualiteit.
Naar de professionals. Wat betreft die oplossingen: je hoeft dat niet allemaal zelf toe te passen. Bij een deel van de vragen van je patiënten is slechts een eenvoudig antwoord nodig. En als het ingewikkelder wordt, hoef je alleen maar te weten waarheen en hoe je iemand hoort te verwijzen. De belangrijkste stap ligt echter daarvóór! Hou het thema seksualiteit niet weg uit je werk, maar vráág er gewoon naar! Als je daar eenmaal mee vertrouwd bent dan heeft dat gesprek rond seksualiteit veel voordelen. Het contact met je patiënten wordt beter. En omdat het plezier in vrijen weer beter wordt, gaat de patiënt er ook psychisch en fysiek op vooruit. Dat noemen we tegenwoordig de ‘health benefits of sexual expression’. En die oplossingen dan? Die zijn tegenwoordig gemakkelijk te vinden in een boek over dit onderwerp: Seksualiteit bij ziekte en lichamelijke beperking. Dit is dus een boek voor de professionals.
Naar de klanten van De Schildpad: Prijs je gelukkig met de Schildpad. Zó een instelling bestaat eigenlijk nergens anders. En ben niet bang om ook af en toe aan anderen te vertellen hoe goed jij er geholpen bent.

Stichting Handicap en seksualiteit: Proficiat.

Breng mij naar boven