Comité van aanbeveling

Anny Abels

In 1972 ben ik een opleiding als gesprekleider gaan volgen bij de GGZ nu het RIAGG. Het was een interne opleiding. Hierna volgde ik een opleiding als trainer sociale vaardigheden en communicatie. Hierbij zat een speciaal onderdeel, het trainen van leerkrachten van de basisschool rondom seksuele voorlichting. Dit zou in het leerplan komen en wij werden opgeleid om leerkrachten hierin te trainen. Tijdens deze opleiding realiseerde ik me dat ik dit stuk in mijn eigen leven gemist had, praten over seksualiteit, het taboe weghalen, voorlichting krijgen enz., enz..

Ik ging trainingen geven aan leerkrachten en vormingsleiders. In 1975 opende de NVSH een Infohuis in Maastricht en ik werd gevraagd om in het bestuur te zitting te nemen. Omdat ik het heel belangrijk vond dat het Infohuis er kwam heb ik ’ja’ gezegd. Ik ben bijna 20 jaar voorzitter geweest.

In 1976 ging ik in de ’winkel’ werken. Dit werk bestond vooral uit mensen die vragen enlof problemen hadden rondom hun seksualiteit en een beroep op ons deden, te woord staan. Dit kon zijn vis-à-vis maar ook telefonisch. Verder ging ik aan de slag als voorlichter aan allerlei groepen, werkende jongeren, opvoeders, scholen enz.

Omdat ik nog bij het RIAGG werkte had ik een goed contact met de psychiater-seksuoloog Gerard Roelofs, die het werk van het Infohuis ondersteunde. Wanneer ik met een moeilijke casus zat, kon ik hem altijd consulteren en als ik naar hem doorverwees, was ik bij de gesprekken aanwezig. Dit was als het ware een leerschool rondom de individuele seksuele hulpverlening.

In de beginjaren ’80 ben ik bij het RIAGG weggegaan om al mijn tijd aan de seksuologie te besteden. Het was onbetaald werk. In 1983 werd door de media de aandacht op seksueel misbruik gevestigd. Vanuit het RIAGG werd er een werkgroep gestart Team Seksueel Misbruik genaamd, waaraan een aantal organisaties waaronder het Infohuis deelnamen. De hulpverlening en voorlichting rondom deze problematiek moest opgestart worden en ik besloot dit te gaan doen vanuit het Infohuis.

In 1995 werd ik door de Vereniging Voor Seksuologie NVVS geregistreerd als seksuologisch hulpverlener en voorlichter.

In 1997 besloot ik weg te gaan bij het Infohuis en startte mijn eigen praktijk, namelijk de ”Praktijk voor seksuologische hulpverlening en training”.

In september 2001 werd ik als vervanger gevraagd een aantal maanden als senior groepsbehandelaar te komen werken bij Doctor Poelsoord, een herstellingsoord in Maastricht.Deze vervanging is uitgemond in een vaste baan. Bij Doctor Poelsoord heb ik gewerkt tot aan mijn pensioen, welke begon in april 2006. Ik blijf echter werkzaam in mijn praktijk.

Vanuit mijn werk in het Infohuis werd ik vaker geconfronteerd met de schrijnende situaties welke ontstonden bij mensen met een lichamelijke of geestelijke handicap, wanneer ze behoefte hadden aan intimiteit en/of seksualiteit. Ik gaf trainingen aan werkers in de zorg, mensen in opleiding en ik kwam in teamvergaderingen. Ik probeerde hen bewust te maken van het gemis van intimiteit en seksualiteit bij hun bewoners of pupillen. Ik bemerkte dat het ontkennen van seksualiteit vaak veel te maken had met hun eigen houding t.a.v. seksualiteit en het onvermogen dit bespreekbaar te maken. Hierdoor werd het taboe in stand gehouden en gebeurde er niets, mensen bleven met hun seksualiteitsbehoefte in de kou staan. Ik was verheugd toen ik hoorde dat er in 1997 in Maastricht een stichting kwam die specifiek met seksualiteit en handicap aan slag ging. Dit was nu echt waar behoefte aan was/is. Vooral dat er praktische seksuele hulp geboden wordt, want praten alleen kan onvoldoende zijn.

Ik draag de stichting een zeer warm hart toe en wens dat het nog lang mag blijven bestaan.

Anny Abels

Breng mij naar boven